Typowa lokalizacja: Sierra de Hato Nuevo, prowincja Matanzas, Kuba.
Siedlisko Skrytohutia karłowata może zamieszkiwać na suchych wysepkach i obszarach zadrzewionych na terenie bagna Zapata, na podmokłych łąkach porośniętych przez kłoć Cladium jamaicense z rodziny ciborowatych. Skrytohutia buduje małe platformy, w których wykonuje otwory służące jako schronienia.
Ochrona Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) wymienia Mesocapromys nanus w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych jako gatunek krytycznie zagrożony (CR – critically endangered). Być może jest gatunkiem wymarłym, bowiem naukowcy nie zaobserwowali ani jednego zwierzęcia z tego gatunku od 1951. W 1978 odnotowano jedynie obecność świeżych odchodów w pobliżu wejścia do nory hutii. O ile żyją jeszcze ostatnie zwierzęta tego gatunku, to IUCN szacuje liczebność populacji na mniej niż 50 osobników. Badania utrudnia niedostępny charakter siedlisk.
Przypisy
Kategoria:Hutiowate Kategoria:Ssaki Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1917 roku Kategoria:Fauna endemiczna Kuby