Swoich sił w amerykańskiej kinematografii próbowali także niemiecki reżyser Friedrich Wilhelm Murnau, autor Wschodu słońca (Sunrise: A Song of Two Humans, 1927) – błyskotliwego, inspirowanego rodzimym ekspresjonizmem melodramatu o opanowanej grze światła i cienia, który jako pierwszy amerykański film w historii otrzymał Oscara w trzech kategoriach – oraz szwedzki reżyser Victor Sjöström, odpowiedzialny za wyrafinowany plastycznie Wicher (Wind, 1928).
System gwiazd mały|Rudolph Valentino i Agnes Ayres w filmie Szejk (The Sheik, 1921)
Kino amerykańskie od początku swojego istnienia kładło duży nacisk na promocję aktorów, którzy dzięki popularności stawali się gwiazdami filmowymi. W okresie kina niemego, oprócz wcześniej wspomnianych komików, do grona wielkich gwiazd amerykańskiego przemysłu filmowego należeli między innymi Mary Pickford, Lillian Gish (obie aktorki w filmach Griffitha), Pola Negri (właściwie Apolonia Chałupiec, wypromowana przez reżysera Ernsta Lubitscha jako ekranowa femme fatale), Douglas Fairbanks (Znak Zorro / The Mark of Zorro, 1920), Greta Garbo, Gloria Swanson, Clara Bow, Rudolph Valentino.