Początkowo był nauczycielem wychowania fizycznego w szkołach podstawowych, udzielał się także w organizacjach młodzieżowych. Następnie wykładał w Studium Nauczycielskim, gdzie uczył metodyki wychowania fizycznego i anatomii człowieka. W 1969 roku obronił doktorat, a w 1983 uzyskał habilitację. W 1993 postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Wałęsy otrzymał tytuł profesora nauk o kulturze fizycznej.
Był zatrudniony na stanowisku profesora zwyczajnego w Górnośląskiej Wyższej Szkole Pedagogicznej im. Kardynała Augusta Hlonda w Mysłowicach, Wyższej Szkole Planowania Strategicznego w Dąbrowie Górniczej, Świętokrzyskiej Szkole Wyższej w Kielcach i Wyższej Szkole Biznesu i Przedsiębiorczości w Ostrowcu Świętokrzyskim. W Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach pracował kolejno na stanowiskach: adiunkta, docenta kontraktowego, docenta mianowanego po habilitacji, profesora nadzwyczajnego, a od 1995 na stanowisku profesora zwyczajnego. Pełnił również funkcję kierownika Studium Doskonalenia Kadr Kultury Fizycznej, zastępcy dyrektora i dyrektora Instytutu Wychowania Fizycznego i Sportu, prodziekana, prorektora i dziekana. Był także kierownikiem Katedry Rehabilitacji Ruchowej oraz Katedry Teorii i Metodyki Wychowania Fizycznego, jednocześnie kierował Zakładem Korektywy i Wychowania Fizycznego Specjalnego.