Noc i miasto na ekrany kin europejskich weszedł w 1950 obok dwóch innych klasyków tego gatunku – Paniki na ulicach Elii Kazana i Asfaltowej dżungli Johna Hustona. Wszystkie trzy obrazy wzbudziły niebywałą sensację. Krytyka wskazywała na ich wspólne cechy, tj.: naturalną scenerię (Nowy Orlean w filmie Kazana, Londyn u Dassina oraz Cincinnati i Lexington u Hustona) oraz motyw drobiazgowo ukazanej ucieczki człowieka ściganego. Chwalono montaż i reżyserięHelman..., s. 49.
W Polsce film miał swoją premierę dopiero w 1966 – kilkanaście lat po premierze światowej. Prezentowany był w sieci DKF-ów.
"Noc i miasto łączy realistyczne ujęcie tematu i zawartą w nim krytykę społeczną z oscylującym w kierunku romantyzmu sposobem traktowania bohatera. Portret mitomana-wykolejeńca służy przedstawieniu sytuacji człowieka zdradzonego przez wszystkich" – pisała Alicja Helman.
Na szczególne uznanie krytyki zasłużył odtwórca głównej roli – Richard Widmark. Jego rola Harry'ego Fabiana uznawana jest za najciekawszą w jego karierze. Sam aktor, od którego rola wymagała między innymi dużej sprawności fizycznej, uznał ją po latach za najtrudniejszą w swojej karierze.