instabilis.
Gatunki środkowoeuropejskie zasiedlają środowiska nadwodne.
Taksonomia Takson ten został wprowadzony w 1879 roku przez Sylvaina A. de Marseula, początkowo jako podrodzaj z rodzaju Anthicus. W 1894 roku Maurice Pic wprowadził dla niego nową nazwę Cordicomus, jednak krok ten był niezgodny z zasadami ICZN.
Rodzaj ten obejmuje około 30 opisanych gatunków, w tym: Cordicollis austriacus (Pic, 1901) Cordicollis baicalicus (Mulsant & Rey, 1866) Cordicollis caucasicus (Pic, 1893) Cordicollis gracilior (Abeille de Perrin, 1885) Cordicollis gracilis (Panzer, 1797) Cordicollis instabilis (W. L. E. Schmidt, 1842) Cordicollis litoralis (Wollaston, 1854) Cordicollis martinezi (Pic, 1932) Cordicollis notoxoides (Wollaston, 1864) Cordicollis opaculus (Wollaston, 1864) Cordicollis posticus (Motschulsky, 1849) Cordicollis postluteofasciatus (Pic, 1938) Cordicollis rufescens (J. Müller, 1908) Cordicollis turcus (De Marseul, 1879)
Przypisy
Kategoria:Nakwiatkowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1879 roku