Tachimetr Dahlta 010B – jednoobrazowy optyczny tachimetr diagramowy autoredukcyjny, z rodziny instrumentów Dahlta, używany w geodezji do pomiarów sytuacyjno-wysokościowych.

Rys historyczny Nazwa instrumentu pochodzi od połączenia nazwiska jego konstruktora norweskiego geodety Dahla oraz skrótu rodzaju instrumentu tachimetr-ta (Dahl+ta). Tachimetry Dahlta produkowane były w okresie 1948–1990 przez niemiecką firmę Carl Zeiss Jena. Pierwszy instrument otrzymał nazwę Dahlta 020 i był ulepszonym tachimetrem Hammer Fennela. Zastosowano go praktycznie w 1942, a produkowany był w latach 1948–66. Symbol 020 oznaczał dokładność optycznego pomiaru odległości ±20 cm na 100 m. W kolejnych okresach od maja 1966 do początku 1967 i w latach 1967–69 wytwarzano usprawnione wersje Dahlty 020. Zmiany polegały na nowym układzie krzywych w polu widzenia. W 1969 Zakłady Carl Zeiss Jena wyprodukowały nowy typ tego tachimetru Dahlta 010. W diagram krzywych umieszczony na oddzielnym kręgu pionowym wbudowano automatyczny indeks w postaci kompensatora wahadłowego pochylenia osi obrotu instrumentu, co uwolniło obserwatora od uciążliwego poziomowania libelli kolimacyjnej przed każdym pomiarem kierunku pionowego. Zlikwidowano w ten sposób libellę koła pionowego.