Kampania Gen. Hisaichi Terauchi, dowódca Południowej Ekspedycyjnej Grupy Armii, rozpoczął kampanię od wysłania 16 Armii pod dowództwem gen. Hitoshi Imamury w celu zaatakowania wyspy Borneo. 17 grudnia siły japońskie z powodzeniem wylądowały w pobliżu Miri, centrum produkcji ropy w północnym Sarawaku, przy wsparciu okrętów wojennych, lotniskowca, trzech krążowników i czterech niszczycieli.
Początkowo siły japońskie rozpoczęły naloty na kluczowe obszary i zyskały przewagę w powietrzu. Po nalotach wysadzono desanty morskie w kilku lokalizacjach w pobliżu lotnisk i innych ważnych punktów w okolicy. Oprócz lądowań w Miri, japońskie siły dokonały desantów w Seria, Kuching, Jesselton i Sandakan pomiędzy 15 grudnia 1941 r. a 19 stycznia 1942 r. Po zdobyciu tych głównych celów na Borneo, japońskie siły zaplanowały potrójny atak na południe, trzema siłami o nazwie Siła Wschodnia, Siła Centralna i Siła Zachodnia. Celem tego ataku było przejęcie głównych zasobów ropy naftowej w Holenderskich Indiach Wschodnich. Siła Wschodnia miała przejść od Jolo i Davao oraz ruszyć, aby zająć wyspy Celebes, Amboinę i Timor, jednocześnie chroniąc flankę Siły Centralnej. Siła Centralna miała przejąć pola naftowe i lotniska w rejonie Tarakan i Balikpapan.