Współczesny queer horror Współczesna literatura grozy coraz częściej podejmuje tematy związane z LGBTQ+, co wynika z charakterystycznego dla tego gatunku ukierunkowania na ciało, pragnienia oraz lęk. Gatunek znajduje się w wyjątkowej pozycji, aby poruszać kwestie normatywności oraz tożsamości społecznej. Przykładem może być powieść The Route of Ice and Salt José Luisa Zárate'a z 1998, która reinterpretując motyw rejsu Demeter z Draculi Brama Stokera, eksponuje ukrytą w pierwowzorze queerowość, czyniąc temat homoseksualizmu kapitana statku centralnym elementem narracji. Podobnie, twórczość Billy'ego Martina z lat 90. i 2000. jest znana z wprowadzania postaci gejów, gdzie autor, będąc gejowskim trans mężczyzną, często wplata własne doświadczenia w tematy poruszane w jego powieściach.
Powieść Plain Bad Heroines (2020) Emily Danforth przedstawia gotycką opowieść, w której głównymi bohaterkami są queerowe kobiety, a dzieło to odwołuje się do innych przykładów literatury grozy. Książka Co porusza martwych (2022) autorstwa T. Kingfisher to reinterpretacja Upadku domu Usherów Edgara Allana Poe, z niebinarnym protagonistą, natomiast debiutancka powieść Lee Mandelo Summer Sons (2021) bada zagadnienia związane z tożsamością płciową w estetyce subgatunku Southern Gothic.