Nakwiatek wydmowy (Anthicus bimaculatus) – gatunek chrząszcza z rodziny nakwiatkowatych i podrodziny Anthicinae. Zamieszkuje palearktyczną Eurazję od Wysp Brytyjskich po Rosyjski Daleki Wschód.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1801 roku przez Johanna K.W. Illigera pod nazwą Notoxus bimaculatus.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 3 do 4 mm, raczej gęsto porośniętym przylegającym owłosieniem białego koloru. Ubarwiony jest w całości jasnożółto z V-kształtną, ciemną przepaską za środkiem długości pokryw, rzadko z brunatnym zapiersiem i odwłokiem. Duża, drobno i, z wyjątkiem skroni, stosunkowo gęsto punktowana głowa ma trójkątne wcięcie na tylnym brzegu. Tak szerokie jak głowa, wyraźnie z tyłu przewężone przedplecze ma gęsto punktowaną powierzchnię. Zarys pokryw jest owalny z dobrze uwidocznionymi barkami, pośrodku najszerszy. Odnóża przedniej pary odznaczają się zewnętrzną stroną wierzchołka goleni przedłużoną w wyrostek.
Ekologia i występowanie Jest to owad psammofilny, a przypuszczalnie także słonolubny. Zasiedla pobrzeża wód słonych i słodkich o piaszczystym podłożu, a także piaskownie. Owady dorosłe spotyka się od marca do września w wierzchniej warstwie piasku, pod napływkami i morszczynami oraz wśród korzeni traw. Przylatują do sztucznych źródeł światła.