Ludwik Patalas (ur. 4 sierpnia 1897 w Gnieźnie, zm. 6 października 1923 w Pucku) – porucznik pilot Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Teofila i Katarzyny z domu Szczuraszek. Ukończył 8-letnią szkołę ludową, a potem 3-letnią szkołę rzemieślniczą w Kilonii. Po wybuchu I wojny światowej został 7 listopada 1916 roku wcielony do armii Cesarstwa Niemieckiego. Otrzymał przydział do 86 pułku fizylierów i walczył na froncie zachodnim do 6 listopada 1917 roku.
12 listopada 1917 roku został skierowany na szkolenie lotnicze w Grudziądzu, a następnie do szkół artyleryjskich w Elblągu i Bydgoszczy. Powrócił na front i walczył jako pilot od 2 października 1918 roku. Został zdemobilizowany 13 stycznia 1919 roku i wyjechał do Poznania, gdzie mieszkała jego najbliższa rodzina.
25 czerwca 1919 roku wstąpił do Wojska Polskiego i otrzymał przydział do stacji lotniczej Poznań-Ławica, 13 grudnia otrzymał kolejny przydział i służył w I Grupie Lotniczej w Wilnie.