Po zakończeniu działań wojennych został dyslokowany ze swą jednostką do Bydgoszczy. 14 czerwca 1921 roku otrzymał przydział do 12 eskadry wywiadowczej 1 pułku lotniczego, w 1923 roku został przeniesiony do 2 pułku lotniczego. Tu otrzymał przydział do lotnictwa morskiego i służył w morskim dywizjonie lotniczym.
6 października 1923 roku podczas lotu nad Zatoką Pucką pilotowana przez niego łódź latająca Macchi M.9 uległa katastrofie. W toku śledztwa ustalono, że samolot na wysokości ok. 1000 metrów wpadł w płaski korkociąg, z którego nie udało się pilotowi wyprowadzić maszyny. W katastrofie zginął również kpt. obs. Wiktor Karczewski.
Ludwik Patalas został pochowany na cmentarzu garnizonowym w Poznaniu (kwatera 1, rząd B, miejsce 10).
Nie założył rodziny.
Ordery i odznaczenia Za swą służbę otrzymał odznaczenia: Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 8073 – 27 lipca 1922 Krzyż Walecznych – dwukrotnie Polowa Odznaka Pilota – pośmiertnie 11 listopada 1928 „za loty bojowe nad nieprzyjacielem w czasie wojny 1918-1920” włoska Odznaka Pilota
Przypisy
Bibliografia