20 października 1944 roku amerykańska 6 Armia, wspierana przez ostrzał z morza i bombardowanie z powietrzna, wylądowała na sprzyjającym wschodnim wybrzeżu Leyte, jednej z wysp archipelagu Visayas, na północny wschód od Mindanao. Japończycy pomylili się w szacunkach liczebności sił morskich i powietrznych przeciwnika oraz próbowali zniszczyć własne lądowiska. Spowodowało to sekwencję starć zwanych bitwą w Zatoce Leyte, które stoczono w dniach 23–26 października. To decydujące zwycięstwo amerykańskiej Marynarki Wojennej, jej grupy zadaniowej „Fast Carrier”, floty nawodnej i okrętów podwodnych skutecznie zniszczyło resztki Cesarskiej Marynarka Wojenna, która straciła już wszystkie swoje skuteczne lotniskowce. W bitwie zatopiono jeszcze cztery lotniskowce (ze zubożonymi eskadrami lotniczymi na pokładzie, które służyły tylko jako wabiki), liczne pancerniki i ciężkie krążowniki oraz dużą liczbę lekkich krążowników i niszczycieli. Po tej klęski japońska marynarka nigdy nie była już w stanie stoczyć dużej bitwy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kampania filipińska (1944–1945) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.