4 sierpnia 1916 w Warszawie arcybiskup Aleksander Kakowski mszę żałobną w jego intencji.
Po jego śmierci dobra Strugi otrzymały dzieci.
Dobroczynność W Petersburgu od 1870 udzielał się w różnego organizacjach dobroczynnych oraz działał społecznie. W 1882 zakładał z Gustawem Kamieńskim Towarzystwo Absolwentów Instytutu Technologicznego. W 1886 został jego honorowym członkiem. W czasie I wojny światowej działał w tzw. komitecie wielkiej księżnej Tatiany Nikołajewnej, z którego pozyskał dla Centralnego Komitetu Obywatelskiego znaczącą pomoc finansową.
Działał w organizacjach polonijnych. Związany był z Rzymskokatolickim Towarzystwem Dobroczynności przy kościele św. Katarzyny. W 1915 był inicjatorem założenia całorocznej szkółki rolniczej dla 20 chłopców we wsi Strugi Białe (obecnie Krasnyje Strugi, obwód pskowski). Działalność ta prowadzona była w oparciu o idee gniazd sierocych.
W 1916 wybrano go prezesem Piotrogrodzkiego Koła Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości. Było to pierwsze w Rosji tego typu stowarzyszeniem polonijne. Członkowie inwentaryzowali i chronili polskie dziedzictwo kulturowe. Był prezesem tej organizacji do śmierci.