William Boyce (ochrzczony 11 września 1711 w Londynie, zm. 7 lutego 1779 tamże) – angielski kompozytor przełomu baroku i klasycyzmu, uchodzący za jednego z najwybitniejszych angielskich kompozytorów XVIII w. Następca Maurice’a Greene’a na stanowisku Master of the King’s Musick.
Życiorys Urodził się w Londynie w 1711. Jako chłopiec był chórzystą w londyńskiej Katedrze św. Pawła, następnie po mutacji zaczął studiować muzykę u Maurice’a Greene’a. W 1734 Boyce został organistą w Oxford Chapel w centrum Londynu. Pełnił funkcję organisty w wielu miejscach, aż w końcu w roku 1755 został Master of King’s Musick, a w 1758 został organistą kaplicy królewskiej.
Około roku 1758 zaczęła pogłębiać się głuchota Boyce'a, tak że w końcu musiał porzucić stanowisko organisty i przejść na emeryturę. Zajął się nauczaniem, a także kompletowaniem kompilacji Cathedral Music, którą w chwili śmierci jego nauczyciel Greene pozostawił niedokończoną. To doprowadziło Boyce'a do edycji dzieł takich kompozytorów, jak William Byrd czy Henry Purcell.