W 1928 został przeniesiony do kadry oficerów służby intendentury z równoczesnym przeniesieniem służbowym do 4 Okręgowego Szefostwa Intendentury w Łodzi. Z dniem 28 lutego 1929 został przeniesiony w stan spoczynku. Z wojska odszedł na własną prośbę w związku z pogarszającym się stanem zdrowia, spowodowanym odniesionymi ciężkimi ranami.
Służbę wojskową zakończył na stanowisku kierownika kancelarii PKU Warszawa Miasto II. Podczas kampanii wrześniowej zgłosił się na ochotnika do Wojska Polskiego. Uciekł z niewoli niemieckiej, a następnie sowieckiej. Zmarł 12 sierpnia 1940 w Warszawie. Pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Antoni Kozłowicz był żonaty z Franciszką Haliną Kotowską, z którą miał syna Wojciecha (ur. 1929), dziennikarza i córkę Wandę Zytę (ur. 1931), pielęgniarkę.
Tablice pamiątkowe z jego nazwiskiem znajdowały się na koszarach w Pleszewie i na dworcu w Krotoszynie.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4772 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 18 października 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.Monitor Polski nr 245/1932. Krzyż Walecznych dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi
Przypisy
Bibliografia