Niels Viggo Bentzon (ur. 24 sierpnia 1919 w Kopenhadze, zm. 25 kwietnia 2000 w Frederiksberg) – duński kompozytor i pianista.
Życiorys Pochodził z rodziny muzycznej, był potomkiem Johanna Petera Emiliusa Hartmanna i kuzynem Jørgena Bentzona. Początkowo uczył się gry na fortepianie od matki. W latach 1938–1942 uczęszczał do Królewskiego Duńskiego Konserwatorium Muzycznego, gdzie odbył studia pianistyczne i organowe u Knuda Jeppesena, Christiana Christiansena i Emiliusa Bangerta. W zakresie kompozycji był samoukiem. Od 1949 roku wykładowca kopenhaskiego konserwatorium. Uczył także w konserwatorium w Aarhus.
Koncertował jako pianista w krajach skandynawskich, Francji i Wielkiej Brytanii. W jego repertuarze znajdowały się dzieła twórców romantycznych i współczesnych, przede wszystkim Brahmsa i Hindemitha. Poza muzyką zajmował się również pisarstwem i malarstwem. Pisał poezje, a także był autorem książek poświęconych Beethovenowi i dodekafonii.
Trzykrotnie odznaczany przez duńskich monarchów, od 1965 Kawaler, od 1977 Kawaler 1. Stopnia i od 1986 Komandor Orderu Danebroga.