jak relacjonował Zanussi, dystrybutorzy we Włoszech, Francji i w Niemczech odmawiali zakupu praw do dzieła Kieślowskiego i Piesiewicza, twierdząc, że „to jest nic niewarte” i „żebym nie tracił swojej wiarygodności, proponując im autora, o którym wiadomo, że nie ma wyjścia poza swój obszar etniczny”. Dopiero udany obieg festiwalowy zwrócił uwagę krytyki międzynarodowej na cały cykl Kieślowskiego, co ułatwiło poniekąd rozpowszechnianie kinowej wersji Dekalogu VI.
Wersja telewizyjna Wersja telewizyjna filmu pod nazwą Dekalog VI ukazała się na przełomie lat 1989 i 1990. W stosunku do filmu kinowego cechowała się bardziej pesymistycznym zakończeniem: o ile kinowa wersja zawierała ramę narracyjną w pokoju Tomka oraz sugerowała możliwość rozkwitu prawdziwego uczucia między chłopcem a Magdą, o tyle wersja telewizyjna kończyła się spotkaniem Magdy z Tomkiem, podczas którego ten urażonym tonem mówił, że nie będzie już jej więcej podglądał.