Kość przedszczękowa tworzyła bezzębny dziób, za życia zwierzęcia zapewne pokryty keratynową osłonką (ramphotheca). Bell & Evans (2010) zauważają pokrywające brzeg ustny kopulaste wypukłości, porównują go do występującego u zaurolofa czy prozaurolofa. Wydłużony trzon kości porównują do obserwowanego u edmontozaura, dostrzegając jednak pewną różnicę kształtu, gdy się patrzy z góry. Płaski wyrostek tylko-boczny kierował się ku tyłowi, okalając brzeg kości szczękowej. Kość sięgać mogła do połączenia kości szczękowej i łzowej.

Żuchwa lewa ma 35,0 cm długości. Kość zębowa to najdłuższa z kości czaszki zbadanej przez Bella i Evansa. Jej przedni region tworzy z rzędem zębów kąt 12°. Wyrostek tworzący spojenie posiada wybrzuszenie językowe, przypominając budową rabdodonta. Gałąź jest prosta. Wyrostek dziobiasty pochyla się. Kość przedzębowa, budowy typowej dla kaczodziobych, kształtem przywodziła na myśl podkowę. Pokrywały ją małe otwory. Oddawała dwa wyrostki do spojenia kości zębowej. Rząd niewielkich, kopulastych wybrzuszeń wskazywał na to, że za życia kość pokrywała keratynowa osłonka, tworząca dziób.