Sibert, Woodruff i Noble zdali sobie sprawę, że mieli okazję przyspieszyć początkową penetrację środkowego Mindanao i szybko zmienili plany wykorzystania nowych sukcesów bojowych. 24 Dywizja miała zejść na brzeg w Parang, znacznie bliżej autostrady nr 1, przyspieszając tym samym operację.
Uderzenie w stronę centrum Mindanao Podczas gdy desant w Parang odbył się 17 kwietnia, a 24 Dywizja szybko przemieszczała się w głąb lądu, planiści 8 Armii poprawnie założyli, że Japończycy mogą zniszczyć mosty wzdłuż autostrady nr 1 i zdecydowali się użyć 533 Pułku Inżynierów i 3 Specjalnej Brygady Inżynierskiej, aby wykorzystać rzekę Mindanao. Ta droga wodna biegła mniej więcej równolegle do autostrady nr 1 i była żeglowna na odcinku 56 km. Mała flotylla łodzi motorowych pod dowództwem ppłk Roberto Amputsa popłynęła w górę rzeki i zajęła Kabacan oraz skrzyżowanie autostrady nr 1 i autostrady Sayre 22 kwietnia. Zaskoczyło to pobliskie japońskie garnizony, które uciekły na północ i zachód. Rzeka Mindanao stała się główną linią zaopatrzenia, ponieważ wojska i racje żywnościowe zostały wypchnięte daleko w górę rzeki.