Jednak po dwóch tygodniach nieustannej walki Amerykanom udało się zepchnąć japońskich obrońców do kotła wokół Chichagof Harbor.
W dniach 21–22 maja potężna japońska flota zgromadziła się w Zatoce Tokijskiej, przygotowując się do przyjścia z odsieczą i odzyskania pełnej kontroli nad Attu. Flota obejmowała lotniskowce „Zuikaku”, „Shōkaku”, „Jun'yō” oraz „Hiyō”, pancerniki „Musashi”, „Kongō” i „Haruna”, krążowniki „Mogami”, „Kumano”, , „Tone”, „Chikuma”, „Agano” i „Ōyodo” oraz jedenaście niszczycieli. Jednak Amerykanie odbili Attu, zanim flota zdołała wyjść w morze.
29 maja gen. Yamasaki, bez nadziei na ratunek, wziął pozostałych przy życiu żołnierzy i poszedł z nimi w jedynej szarży banzai, jaką kiedykolwiek przeprowadzono na amerykańskiej ziemi. Niespodziewany atak przełamał pierwszą linię amerykańskiej obrony. Zaskoczeni żołnierze z tylnego szeregu wkrótce dołączyli do chaotycznej walki wręcz z japońskimi żołnierzami. Bitwa trwała, aż prawie wszyscy Japończycy zostali zabici. Samobójcza szarża, w której zginął także gen. Yamasaki, zakończyła bitwę o Attu, chociaż raporty United States Navy wskazują na to, że małe grupy Japończyków walczyły na wyspie do pierwszych dni lipca 1943 roku. W przeciągu 19 dni bitwy zginęło 549 żołnierzy 7 Dywizji Piechoty, a ponad 1200 zostało rannych.