Ignacy Łempicki herbu Junosza (ur. 1766 w Warszawie, zm. po 1804) – dyplomata i wojskowy, chargé d’affaires polski w Wiedniu w latach 1793–1795.

Życiorys Był synem Ignacego Czesława Łempickiego, generała adiutanta królewskiego i oficjalisty Komisji Wojskowej, oraz Marianny z domu Hiż; wnukiem pułkowników Jana Łempickiego i Jana Wilhelma Hiża. Miał siostrę Eufemię. Był siostrzeńcem generała Jana Augusta Hiża; bratem ciotecznym Jana i Józefa.

W latach 1776–1787 uczył się w Szkole Rycerskiej w Warszawie. W 1786 roku został chorążym wojsk koronnych.

Najprawdopodobniej w 1789 roku udał się do Wiednia wraz z dawnym wicekomendantem Szkoły Rycerskiej Franciszkiem Woyną (obejmującym wówczas poselstwo wiedeńskie) jako jego sekretarz. W 1791 roku Ignacy Łempicki był adiutantem przy kancelarii poselstwa w Wiedniu. Po dymisji Woyny w lipcu 1793 roku objął stanowisko chargé d’affaires.