Stanisław Kraiński (ur. 16 października 1898 w Siniarzewie, zm. 13 kwietnia 1945 w KL Mauthausen) – chorąży Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Teofila i Anny z Mielcarków, urodzony 16 października 1898 w Siniarzewie, w ówczesnym powiecie nieszawskim. W 1918 zgłosił się do Wojska Polskiego i został wcielony do 4 pułku ułanów. Przydzielony do 4 szwadronu, walczył pod m.in. pod Lwowem. Za walki nad Berezyną został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako podoficer zawodowy. W stopniu chorążego walczył w kampanii wrześniowej.

Uniknął niewoli i w listopadzie 1939 znalazł się w Wilnie. Przedostał się do niemieckiej strefy okupacyjnej i wraz z synem zamieszkał we Włocławku u swojej teściowej. Po nawiązaniu kontaktu ze Związkiem Walki Zbrojnej rozpoczął działalność konspiracyjną. Został komendantem placówki Armii Krajowej w Kowalu. 13 czerwca 1943 we wsi Kruszyn został aresztowany przez Gestapo. Początkowo więziony w Radogoszczu skąd został przewieziony do Mauthausen. Zginął w niewyjaśnionych okolicznościach.