W tym czasie zaczęła także działać na rzecz kobiet i dzieci.
W życiu prywatnym nawiązała znajomość i przyjaźń z wybitnym ukraińskim poetą Iwanem Franką, który wspierał jej talent, umieszczając utwory w druku i korespondując z poetką. W 1920 przeniosła się na stałe do Przemyśla.
W 1941 zaangażowała się społecznie, zostając członkinią Miejskiej Rady Narodowej w Przemyślu.
Jej synem był malarz i poeta piszący po polsku, Jerzy Niementowski. Jej córką była Julia Niementowska (1899-1982), nauczycielka.
Została pochowana na cmentarzu Głównym w Przemyślu.
Twórczość literacka Pierwsze wiersze Ulany zostały opublikowane w 1883 w czasopiśmie Zoria. W 1885 ukazał się debiutancki zbiór poezji Prima vera, pierwszy w Galicji napisany przez Ukrainkę.
W 1891, w wydawnictwie Literacko-Naukowej Biblioteki, ukazał się tomik jej wierszy pt. Nowym szlakiem. W 1921 wydała samodzielnie zbiór poezji dla dzieci pt. Przylaszczki oraz poezje dla młodzieży pt. W drogę. W 1923 ukazało się opowiadanie pt. Głos serca, a rok później - kolejny tom wierszy dla młodzieży pt. Łabędzi śpiew.