28 sierpnia 1915 został ranny, po czym przebywał na leczeniu w szpitalu w Trenczynie, później trafił do Domu Rekonwalescentów w Kamieńsku. Po rekonwalescencji od lutego 1916 służył w 2 baterii 1 pułku artylerii (w tej jednostce służył także Karol Wisz). Po kryzysie przysięgowym z lipca 1917 został wcielony do c.k. armii. Dosłużył stopnia plutonowego.
W latach II Rzeczypospolitej był związany z Sanokiem. Na przełomie 1928/1929 jako najstarszy strzelec i były legionista objął kierownictwo nad referatem strzelectwa w Komendzie Powiatu Związku Strzeleckiego w Sanoku. W 1933 był członkiem zarządu powiatu ZS w Sanoku. W tym samym roku był w komitecie redakcyjnym „Jednodniówki”, wydanej z racji jubileuszu 25-lecia istnienia i działalności Związku Strzeleckiego na terenie Sanoka. Został przewodniczącym zarządu powiatowego ZS w Sanoku, skupiającego 48 oddziałów.