Stanisław Bylina (ur. w Kijowie, zm. 29 marca 1921) – żołnierz armii rosyjskiej, oficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Jana i Janiny z Grodzieckich. Urodził się w Kijowie, gdzie 1 maja 1917 ukończył gimnazjum i uzyskał świadectwo dojrzałości. Tam też należał do tajnych polskich organizacji samokształceniowych.
W 1914 wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. Od 16 maja 1917 walczył w szeregach 1 pułku ułanów I Korpusu Polskiego w Rosji gen. Józefa Dowbora-Muśnickiego. Po rozwiązaniu korpusu, 9 listopada 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego i otrzymał przydział do 1 pułku Ułanów Krechowieckich.
11 listopada 1918 rozbrajał w Warszawie oddziały niemieckie, za co odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu „Virtuti Militari”. Od grudnia walczył na froncie polsko-ukraińskim w obronie Przemyśla, a następnie w składzie macierzystego pułku walczył na frontach wojny polsko-bolszewickiej. Był trzykrotnie ranny, m.in. ciężko 31 grudnia 1918 pod Czyszkami.