Ta ostatnia nazwa zaciążyła na postrzeganiu budowli, bowiem polityczni przeciwnicy burmistrza widzieli w nim pomnik Luegera, a nie kościół cmentarny wyjątkowy w historii sztuki. Znaczenie tego secesyjnego dzieła sztuki stworzonego przez Hegele z tych samych powodów nie było doceniane przez historyków sztuki i architektów. Ten wyjątkowy kościół cmentarny, jeden z najważniejszych na świecie budynków sakralnych w stylu secesyjnym, jest do dzisiaj nieobecny w najważniejszych publikacjach specjalistycznych. Max Hegele udatnie połączył w nim barokowy owalny plan budynku oraz potężnej kopuły (nawiązującej do Karlskirche w Wiedniu, a tym samym do bazyliki św. Piotra w Rzymie) z modernistyczną koncepcją elewacji i wnętrz. Nawiązanie przez niego do szeregu elementów architektonicznych charakterystycznych dla Otto Wagnera powoduje, że wielu z późniejszych historyków sztuki niesłusznie uważało go za ucznia tego ostatniegoMax Hegele w: Architektenlexikon Wien 1770 - 1945, online [1.01.2020].
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kościół cmentarny św. Karola Boromeusza w Wiedniu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.