Do 1949 wydawnictwo to (potem prowadzone przez jego syna, Mieczysława)Cyfrowa Biblioteka Polskiej Piosenki, Barwicki, Kazimierz Tomasz wydało ponad 450 utworów, przede wszystkim chóralnych, jak również literaturę muzyczną dla szkół oraz dzieła kompozytorów polskich. Wydawnictwa te przed 1945 docierały na tereny zarządzane przez Niemców: na Śląsk, Mazury, Warmię, a także na teren Westfalii, Nadrenii, Jugosławii, Holandii, Belgii, Włoch, USA, Chin i Brazylii.
W 1913 został skazany przez Prusaków na karę finansową i sześć miesięcy więzienia za drukowanie polskich pieśni patriotycznych. W trakcie powstania wielkopolskiego był krótko obwodowym komisarzem policyjnym.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości zajął się pracą organizacyjną i doprowadził wielkopolskie koła śpiewacze do wyjątkowego rozkwitu i liczebności. W 1926 był sekretarzem generalnym Związku Kół Śpiewaczych w PoznaniuM.P. z 1926 r. nr 99, poz. 295 „za zasługi, położone na polu narodowo-społecznem i artystyczno-kulturalnem”.. W latach 1929–1931 był prezesem poznańskiego Koła Śpiewactwa Polskiego. Wydał kilka artykułów na temat historii ruchu śpiewaczego w Wielkopolsce.
Zmarł w Poznaniu. Pochowany na cmentarzu Świętomarcińskim Nowym przy ul. Bukowskiej w Poznaniu.