Ciemochowskiego wynika, że 18 sierpnia między Osinami Dolnymi a Podnieśnem dowodzony przez niego szwadron zdobył trzy działa z zaprzęgami i jaszczami. 22 sierpnia uratował przed spaleniem most na Narwi pod Bokinami, a następnego dnia pod Rzędzianami zdobył bolszewicki tabor.
We wrześniu 1920 ppor. Tadeusz C. otrzymał rozkaz zajęcia wsi Mielniki. Jego oddział wpadł w zasadzkę pod wsią Chocisław, zostaje dwukrotnie raniony przez przeciwnika. Podczas osłaniania odwrotu z kilkoma ułanami zostaje śmiertelnie raniony w głowę. Za czyn ten odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu „Virtuti Militari”. Pochowany na cmentarzu wojskowym w Lublinie (sektor P1KC, rząd 8, grób 15Foto grobu Tadeusza Ciemochowskiego.). 21 grudnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w wojskach taborowych, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. Por. Stanisław Ciemochowski poległ we wrześniu pod Kobryniem, również odznaczony pośmiertnie VM.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2585 – pośmiertnie, 19 lutego 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 21 kwietnia 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”, jako ś.p.