Jan Oberfeld (ur. 31 sierpnia 1896 w Płocku, zm. w 1942 w Warszawie) – żołnierz Legionów Polskich, kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 31 sierpnia 1896 w Płocku w rodzinie Rudolfa (Chaima Rubina) (1859–1933), adwokata i Franciszki z Bernsztajnów. Uczył się w płockim gimnazjum filologicznym Macierzy Polskiej. Od 1913 r. udzielał się w konspiracji uczniowskiej, m.in. wydawał pisemka niepodległościowe odbijane na hektografieM. Gałęzowski, Jan Oberfeld [w:] idem, „Tam, gdzie największe niebezpieczeństwo, szedł pierwszy”. Sylwetki Żydów – uczestników walk o niepodległość i granice Polski w latach 1914–1921, Warszawa: IPN,  2024, s. 27-28..

Od kwietnia 1915 w II Brygadzie Legionów, gdzie został przydzielony do V batalionu 7 pułku piechoty Legionów Polskich. Za udział w walkach pod Radawczykiem w 1915 odznaczony Orderem Virtuti Militari. Po kryzysie przysięgowym w 1917 internowany w Szczypiornie i Łomży. W marcu 1918, po zwolnieniu z internowania, wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej w Płocku, a później w Warszawie.