Przednia część jaskini powstała w jasnoszarych, miejscami szarozielonych wapieniach. Głębsze partie wytworzone są w wapieniach zabarwionych na różowo. Widoczne są w niej ślady modelacji rzecznej, jednak nie odpowiada za nią niewielki potok płynący doliną Malý Ružínok, lecz jakiś znacznie większy ciek wodny – być może jakiś pra-Hornad (wyniesienie jaskini ponad koryto dzisiejszego Hornadu wynosi ok. 340 m).
Jaskinia prawie zupełnie pozbawiona jest szaty naciekowej. Natomiast zimą tworzą się w niej lodowe stalaktyty i stalagmity, osiągające długości do kilkudziesięciu centymetrów.
Fauna Prowadzone od 1879 r. badania speleoarcheologiczne wykazały w jaskini liczne kości niedźwiedzia jaskiniowego. Jaskinia jest od lat znanym miejscem zimowania nietoperzy. W latach 1994–2001 stwierdzono w niej zimowanie łącznie 14 gatunków nietoperzy (jednak nie wszystkie zimowały co roku). Średnio rocznie zimowało w niej po ok. 20 sztuk tych ssaków, z czego blisko połowę stanowili przedstawiciele gatunku nocek duży.
Historia Jak świadczą odnalezione w niej ślady ognisk, jaskinia była odwiedzana przez człowieka już w paleolicie. W neolicie zamieszkiwali ją przedstawiciele kultury bukowogórskiej, po których pozostały m.in. ułomki glinianych naczyń.