18 lutego 1928 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 138. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W lipcu 1929 został przeniesiony z 30 pułku piechoty do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przydziałem do Doświadczalnego Centrum Wyszkolenia w Rembertowie na stanowisko kwatermistrza. W marcu 1932 został przeniesiony z Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie do 24 pułku piechoty w Łucku na stanowisko dowódcy I batalionu. W 1937 wyznaczony został na stanowisko komendanta Okręgu Związku Strzeleckiego nr IX w Brześciu. W kampanii wrześniowej był przewidziany na stanowisko komendanta Kwatery Głównej Armii „Pomorze”. Był dowódcą III rzutu kwatery głównej tej armii, mobilizowanego w Brześciu nad Bugiem. 14 września 1939 na czele około 80 oficerów przybył spod Rembertowa do Warszawy.
Po wojnie mieszkał na Śląsku. Zmarł 28 lutego 1962 w Katowicach.
Od 1922 żonaty z Janiną z Maculewiczów.