Kuratorem szkoły został znany braniewski przedsiębiorca i mecenas edukacji Johann Oestreich, a pierwszym jej dyrektorem Kornelius Burgund. Szkoła miała charakter katolicki. W programie nauczania na pierwszym miejscu pozostała nauka religii. Ponadto nauczanie obejmowało czytanie, naukę kaligrafii, ortografię, fleksję, gramatykę, retorykę, rytmikę, rachunki, geometrię, plastykę, geografię, historię, przyrodę, łacinę, muzykę, śpiew, gimnastykę, ogrodnictwo, zajęcia domowe i kuchenne, krawiectwo. Program nauczania realizowany był w oparciu o koncepcje pedagogiczne uznanego szwajcarskiego pedagoga Pestalozziego (1746–1827).
W pierwszym okresie działania, w latach 1811–1825, szkoła funkcjonowała jako tzw. Instytut Kształcenia Nauczycieli Ludowych (Normalinstitut), od 1814 jako Königliche Erziehungsanstalt, a następnie w latach 1825–1926 szkoła przyjęła nazwę Seminarium Nauczycielskie (Lehrer-Seminar). W latach 1840–1878 istniał tu również oddział szkolny dla osób głuchoniemych (Taubstummenschule)Krankenhaus-Lexicon für das Deutsche Reich Die Anstaltsfürsorge für Kranke und Gebrechliche und die hygienischen Einrichtungen der Städte im Deutschen Reich am Anfang des 20. Jahrhunderts, s. 429.