Po zakończeniu działań wojennych, 23 lipca 1923 został zdemobilizowany. Powrócił do Lublina i prowadził własną piekarnię. Po dwóch latach zakład zbankrutował, Zatrudnił się w Policji Państwowej w Lublinie, jednak ze względu na zły stan zdrowia zrezygnował ze służby i powrócił do zawodu piekarza. W 1932 zatrudnił się w Składnicy Dowództwa Okręgu Korpusu Nr II w Chełmie. W 1935 zdał egzaminy zawodowe i rozpoczął pracę w Polskich Kolejach Państwowych. W 1939 po agresji Związku Sowieckiego na Polskę, został aresztowany. Po odzyskaniu wolności włączył się w działalność konspiracyjną. Po zakończeniu II wojny światowej zamieszkał we Wrocławiu. Zmarł w 1972 i został pochowany na Cmentarzu Osobowickim.
Życie prywatne Żonaty z Ludwiką Dobroczyńską (nauczycielka). Miał syna – Janusza Mariana (ur. 11.02.1930), i córki - Aldonę Elżbietę (ur. 30.07.1933) i Sławomirę (ur. 5.03.1936).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3474
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1972