Po zakończeniu wojny polsko-bolszewickiej pozostał w służbie zawodowej. W 1922 awansował na kapitana. Brał udział w przewrocie majowym. 18 lutego 1928 został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 2. lokatą w korpusie oficerów taborowych. Pełnił wówczas służbę w Departamencie Artylerii MSWojsk. W czerwcu 1930 został przeniesiony z Wojskowego Zakładu Zaopatrzenia Intendentury i Taborów do 1 szwadronu taborów w Warszawie na stanowisko dowódcy szwadronu. We wrześniu tego roku, po przeprowadzonej reorganizacji, został wyznaczony na stanowisko komendanta kadry 1 dywizjonu taborów w Warszawie. W grudniu 1932 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko szefa służby taborowej w Dowództwie KOP w Warszawie. W 1936 roku zorganizował Związek Górali Beskidu Zachodniego, organizację stawiającą za cel wychowanie patriotyczne młodzieży góralskiej;