Dom kolektywny w Litvínovie (w języku czeskim funkcjonuje skrócona nazwa "Koldům", używana zamiennie z oficjalną) – wybudowany w latach 1948 - 1950 budynek mieszkalny w północno-wschodniej części miasta Litvínov (przy drodze do miejscowości Louny oraz Loučna). Przykład powojennej, czechosłowackiej architektury awangardowej. Autorami projektu są Václav Hlinský i Evžen Linhart. Budynek został uznany za zabytek techniki.

Idea domu kolektywnego Dom kolektywny jako charakterystyczny typ budowy, stanowi efekt społecznych potrzeb oraz pracy lewicowych architektów w pierwszej połowie XX wieku. Jest to utopijna wizja wychodząca z koncepcji inżynierii społecznej, która dążyła do wdrażania do społeczeństwa kolektywnych wzorów zachowań. Dom kolektywny miał w obrębie jednego budynku zaspokajać wszystkie codzienne potrzeby mieszkańców. Część domu miały więc stanowić nie tylko mieszkania, ale także przestrzenie użyteczności publicznej takie jak przedszkola, jadalnie i przestrzenie służące rekreacji. Pierwszym domem kolektywnym wybudowanym w Czechosłowacji był ten wybudowany w mieście Zlín według projektu J. Voženilka.