Narodowe mistrzostwa Polski w tenisie – coroczne zawody tenisowe, których celem jest wyłonienie narodowych mistrzów Polski w wieku powyżej 18 lat w konkurencjach gry pojedynczej i podwójnej mężczyzn oraz kobiet, a także w grze mieszanej. Organizatorem zawodów jest Polski Związek Tenisowy.
Historia Rozgrywki organizowane są począwszy od 1921 roku (z wyjątkiem lat 1923 oraz 1940–1944), gdy zawodnicy rywalizowali na kortach w Krakowie w czterech konkurencjach (nie rozegrano turnieju debla kobiet).
W kolejnym roku w Łodzi zawody przeprowadzone zostały równolegle lub wkrótce po rozgrywkach o mistrzostwo tego miasta, a w związku z tym nie jest pewne, które konkurencje należy uznawać za właściwe mistrzostwa kraju. W turnieju brali udział tenisiści bez polskiego obywatelstwa, co budzi wątpliwości, czy nie powinno się go zaliczać do międzynarodowych mistrzostw Polski (pierwsza oficjalna edycja w 1931 roku). „Przegląd Sportowy” uznawał singla i debla mężczyzn oraz singla kobiet za „międzynarodowy turniej tenisowy o mistrzostwo Polski”, natomiast Polski Związek Lawn Tenisowy uchwałą z 1925 uznał jedynie obie konkurencje gry pojedynczej za oficjalne mistrzostwa kraju.