W latach 1934–1936, 1945–1951 i 1953–1954 ponownie nie rozgrywano debla kobiet. W latach 1940–1944 mistrzostwa nie odbyły się.
W 1952 roku w Łodzi o mistrzostwo w grze pojedynczej mężczyzn rywalizowało czterech graczy systemem kołowym. Pierwsze miejsce z trzema zwycięstwami zajął Alfred Buchalik, który wygrał m.in. z drugim Janem Radzio 5:7, 6:2, 8:6, 1:6, 7:5. Kolejne pozycje zajęli odpowiednio Włodzimierz Olejniszyn i Roman Niestrój.
Finałowe spotkanie zawodów debla mężczyzn w 1960 roku we Wrocławiu pomiędzy parami Wiesław Gąsiorek–Józef Piątek a Bogdan Maniewski–Jan Radzio zostało przerwane przy stanie 11:9, 4:0, gdyż tenisiści spieszyli się na pociąg na turniej do Kijowa. Finał został dokończony podczas treningu w Kijowie – Gąsiorek i Piątek ostatecznie triumfowali 11:9, 6:0.
W 1971 roku w Warszawie Jacek Niedźwiedzki i Tadeusz Nowicki pokonali w finale Gąsiorka i Piątka 6:0, 6:0, 6:0, co jest jedynym w historii mistrzostw przypadkiem zwycięstwa bez straty gema w meczu granym do trzech wygranych setów. W 1978 roku w Krakowie w finale zawodów gry mieszanej rozegrano tylko jednego seta, rok później zaś mecz finałowy prawdopodobnie nie został rozegrany.