Po modernizacji okręt przyjęto do służby 29 marca 1947, lecz faktycznie gotowość i ukompletowanie osiągnął dopiero w 1949 roku. Okręt wszedł następnie w skład dywizjonu śródziemnomorskiego. W 1957 wziął udział z głównymi siłami floty w interwencji podczas powstania w hiszpańskiej enklawie Ifni na terytorium Maroka. 23 lutego 1963 okręt wycofano z aktywnej służby, a w grudniu skreślono z listy floty, po czym sprzedano na złom w 1964.
W latach 50. nosił on numer burtowy C01.
Dane techniczne wyporność: standardowa: 4780 t pełna: 6045 t wymiary: długość: 140,8 m szerokość: 14,05 m zanurzenie: 4,75 m napęd: 12 kotłów parowych Yarrow (6 opalanych węglem i 6 mazutem), 4 turbiny parowe o mocy 45 776 KM, 4 śruby prędkość maksymalna: 29 w zasięg: 5000 mil morskich przy prędkości 13 w zapas paliwa: 806 t. węgla i 726 t. mazutu załoga: 343
Uzbrojenie i wyposażenie: 1924-1940 6 pojedynczych dział 152 mm Vickers V 1921, osłoniętych maskami pancernymi. Kąt podniesienia do 15°, donośność 12 000 m., masa pocisku 45,4 kg, długość lufy 50 kalibrów. 4 działka przeciwlotnicze 47 mm Vickers (pojedyncze) 4 km plot.