W latach 1923–1931 pełnił służbę w 14 pułku artylerii polowej w Poznaniu. 2 grudnia 1930 został awansowany na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 i 16. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W marcu 1931 został przeniesiony do 20 pułku artylerii lekkiej w Prużanie na stanowisko dowódcy dywizjonu. W czerwcu 1933 został przesunięty w tym pułku na stanowisko kwatermistrza.
W kampanii wrześniowej był dowódcą nadwyżek 20 pal. Poległ 15 września 1939 razem ze swoim adiutantem por. Kazimierzem Stanisławem Sobańskim w Puszczy Rudzkiej na skrzyżowaniu szos Brześć–Kowel i Kobryń–Włodawa, kiedy na maszerującą do Kowla bezbronną kolumnę nadwyżek 20 pal napadły niemieckie oddziały z 3 Dywizji Pancernej. Został pochowany w Ratnie. Później jego zwłoki zostały ekshumowane i przeniesione na cmentarz wojenny we Włodawie.
Od 1933 był żonaty z Marią Siewrukówną. Dzieci nie posiadał.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2328 – 19 lutego 1922 Krzyż Walecznych trzykrotnie Medal Niepodległości Srebrny Krzyż Zasługi – 24 grudnia 1928M.P. z 1928 r. nr 297, poz.