Odnóża mają ostro zwieńczone szczecinki wierzchołkowe na stopogoleniach. Krętarz tylnej pary dzierży spłaszczony kolec. Pazurek ma rzucającą się w oczy tunikę, piłkowany zewnętrzny (górny) brzeg części nasadowej oraz ząbek na stronie wewnętrznej (brzusznej). Z unguiculusa wyrasta długa nić, sięgająca do wierzchołka pazurka.
Odwłok jest przyrośnięty do tułowia. Na spodzie pierwszego jego segmentu znajduje się cewka brzuszna z czterema szczecinkami dystalnymi, ułożonymi w dwa rzędy po dwie sztuki. Na spodzie trzeciego segmentu odwłoka znajduje się hamowidło, zaopatrzone w cztery szczecinki. Grzbietowa powierzchnia czwartego segmentu odwłoka ma parę otworów gruczołowych o kolistym kształcie. Na spodzie czwartego segmentu odwłoka leżą widełki skokowe o charakterystycznej chetotaksji ramion, obejmującej m.in. 9 szczecin na stronie brzusznej, a na stronie grzbietowej dwie lub trzy szczególnie długie szczecinki z pałeczkowato pogrubionymi wierzchołkami. Wyrostki szczytowe widełek mają rynienkowaty kształt z gładką krawędzią zewnętrzną oraz tępo ząbkowaną krawędzią wewnętrzną. Długość wyrostków kuprowych (subanalnych) wynosi ¾ długości wyrostków szczytowych widełek.