Biografia Berlyne urodził się w miejscowości Salford w Anglii. Ukończył studia na Uniwersytecie w Cambridge, zaś doktorat zrobił na Uniwersytecie Yale w Stanach Zjednoczonych (tytuł rozprawy: Some aspects of human curiosity). Pracował na wielu uniwersytetach w Wielkiej Brytanii, w Stanach Zjednoczonych (które musiał opuścić z powodu problemów z wizą) oraz w Kanadzie (do której wyemigrował na stałe i w której zmarł). Ostatnich kilkanaście lat swojego życia spędził pełniąc funkcję profesora psychologii na Uniwersytecie w Toronto.
Zainteresowania badawcze Berlyne jest uznawany czasami za spadkobiercę idei Clarka Leonarda Hulla, amerykańskiego neobehawiorysty, który podjął próbę sformalizowania oraz opisania w ramach spójnego systemu dedukcyjnego podstawowych praw zachowania.Encyklopedia PWN, Tom 1, Warszawa 1991, s. 855. Ambicje Berlyne'a były podobne, gdyż on również starał się sprowadzić całą różnorodność zachowań ludzi i zwierząt do kilku podstawowych czynników motywacji. Jednakże, na co zwraca uwagę Vladimir J. Konečni, Berlyne dosyć krytycznie odnosił się do koncepcji formułowanych przez Hulla. Zasadnicza różnica polegała na tym, że Berlyne bardzo silnie podkreślał rolę ciekawości poznawczej jako czynnika motywacyjnego.