Następnie, Miaskowski z Deschampsem ruszyli na Częstochowę, jedną z kilku jeszcze niezdobytych twierdz pruskich. Deschamps prowadził 120 szaserów, a Miaskowski około 150 konnych pospolitego ruszenia. Do przybyłych dołączył 500-osobowy oddział prowadzony przez miejscowego właściciela ziemskiego, Michała Pruszaka. Dnia 17 listopada 1806 francusko-polski oddział zajął miasto, jednak twierdza jasnogórska nadal była we władaniu Prusaków. Nie mając wystarczającej ilości wojska, zwłaszcza artylerii, francuski dowódca zdecydował się na fortel. Na jego rozkaz Miaskowski ściągnął pod mury twierdzy okolicznych chłopów, każąc im rozpalić ogniska, a swoim ludziom rozkazał przez całą noc krzyczeć „Vive l’empereur!” („Niech żyje cesarz!”) i strzelać. W ten sposób Prusacy, przeświadczeni, że siły nieprzyjacielskie są znaczne, następnego dnia poddali twierdzę. Po zajęciu Jasnej Góry Miaskowski skutecznie interweniował u gen. Dąbrowskiego, zapobiegając wywiezieniu przez Francuzów tamtejszych skarbów, gromadzonych od wieków przez zakon paulinów.
Kolejnym zadaniem Miaskowskiego, które powierzył mu gen. Dąbrowski, było organizowanie wraz z gen.