Rachel Lea (Sarenka) Zylberberg (ur. 5 stycznia 1920, zm. 8 maja 1943) – aktywistka ruchu oporu i uczestniczka powstania w getcie warszawskim. Uważa się, że odegrała znaczną rolę w zachęcaniu do buntu Żydów w getcie przeciwko Niemcom. Zylberberg należała doThe Book of Jewish Partisans (Sefer ha-Partizanim ha Yehudim), Yad Vashem, Jerusalem 1958–1959, Volume 2: 707. syjonistyczno-socjalistycznego ruchu młodzieżowego Ha-Szomer Ha-Cair. Po niemieckiej inwazji na Polskę opuściła Warszawę na początku II wojny światowej i udała się do Wilna w północno-wschodniej części przedwojennej Polski (obecnie na Litwie), następnie wraz z Chajką (Chaikeh) Grossman wróciła do Warszawy i współtworzyła żydowski ruch oporu przeciwko Niemcom.
Zylberberg należała do grona przywódców powstania w getcie, którzy wrócili do oblężonego getta, zamiast z niego uciekać. Była jedną z pierwszych osób, które szerzyły wiedzę o niemieckim planie wymordowania Żydów (całkowitej zagładzie).