W 1937 otrzymał za swą działalność Srebrny Krzyż Zasługi.
Po udziale w kampanii wrześniowej wrócił do Poznania, gdzie podjął początkowo pracę konduktora tramwajowego, a potem bibliotekarza w Operze.
Po 1945 nauczał śpiewu i muzyki Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, a także był kierownikiem Ośrodka Metodycznego Muzyki i Śpiewu przy Kuratorium Okręgu Szkolnego w Poznaniu. Był też kierownikiem artystycznym I Okręgu Śpiewaczego Poznań-miasto oraz dyrygentem Poznańskiego Towarzystwa Muzycznego. W 1950 został dyrektorem Państwowej Podstawowej Szkoły Muzycznej im. Henryka Wieniawskiego. W 1957 otrzymał Złoty Krzyż Zasługi i złotą Honorową Odznakę miasta Poznania. W 1962, za całokształt działalności muzycznej i pedagogicznej, odznaczono go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, a także złotą Honorową Odznaką Śpiewaczą z laurem.