Później pełnił jeszcze funkcje drużynowego w latach 1921–1923, 1925–1929 i 1931–1937.
We wrześniu 1939 roku przyłączył się pod Warszawą do oddziału wojskowego, biorąc udział w walkach na szlaku Rembertów Garwolin, Łuków, Ryki, Puławy, Lublin. Po powrocie do Kłobucka w styczniu 1940 roku, wstąpił do Związku Walki Zbrojnej (później Armii Krajowej). Również na początku tego roku zorganizował konspiracyjną drużynę harcerską, z której część druhów weszła w skład SZP a część stanowi późniejszą bazę dla Szarych Szeregów. Pod pseudonimem „Świerk” otrzymuje przydział do 11 kompanii 74pp. A.K. działającej w Kłobucku. Brał czynny udział w pracy konspiracyjnej, w zbieraniu broni na polach walk wrześniowych, głównie w okolicach Mokrej, jej konserwacji i przekazywaniu jej oddziałom leśnym, w kontrolowaniu na poczcie listów adresowanych do żandarmerii niemieckiej, w organizowaniu tajnych kursów wojskowych itp. Zajmował się również kolportażem prasy podziemnej, ładowaniem akumulatorów radiowych, przekazywaniu informacji z nasłuchu radiowego, utrzymywał kontakty z łącznikami z Częstochowy, Radomska, Blachowni i Wielunia oraz wspólnie z Leszkiem Krupskim organizacją podziemnego harcerstwa.