Po pięcioletniej przerwie wraca do czynnej pracy w odrodzonym Związku Harcerstwa Polskiego. W utworzonym Hufcu Kłobuck zostaje zastępca komendanta i wieloletnim członkiem Komendy. Od 1958 roku prowadzi zorganizowaną przez siebie 29 Drużynę Harcerzy im. Stanisława Moniuszki (mandolinistów) i do końca życia działał w harcerstwie.

W okresie powojennym, aż do przejścia na emeryturę, był kierownikiem świetlicy przy Tartaku Przemysłu Drzewnego w Kłobucku. Równocześnie ze społeczną pracą w harcerstwie był radnym Miejskiej Rady Narodowej, ławnikiem w Sądzie Powiatowym w Częstochowie, działaczem Polskiego Czerwonego Krzyża i opiekunem miejsc pamięci narodowej. Posiadał najwyższe stopnie Związku Harcerstwa Polskiego: harcerza Rzeczypospolitej (1934 r.) i harcmistrza (1958 r.).

Odznaczenia Medal Zwycięstwa i Wolności (1945), Srebrną i Złotą Odznakę zasłużonemu w rozwoju woj. Katowickiego, Krzyż za Zasługi do ZHP (1974) Krzyż 85-lecia Harcerstwa Ziemi Częstochowskiej (pośmiertnie 1997) Medal Pamiątkowy za wkład w rozwój powiatu kłobuckiego (1972)