Stefan Rusin (ur. 28 grudnia 1903 w Krakowie, zm. 12 lipca 1970 tamże) – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika.

Rusin był wychowankiem Dąbskiego Kraków, z którego trafił do Zwierzynieckiego Kraków (1925–1926). W latach 1926–1927 grał BBSV Bielsko, który opuścił na rzecz Garbarni Kraków. W 1928 roku został zawodnikiem Cracovii, którą reprezentował przez trzy sezony. W „Pasach” zadebiutował 25 marca 1928 roku w wygranym 6:0 meczu z Czarnymi Lwów, zaś pierwszą bramkę strzelił 1 kwietnia 1928 roku w wygranym 2:3 spotkaniu z TKS–em Toruń. W sezonie 1930 Rusin święcił z Cracovią tytuł mistrza Polski, po czym przeszedł do WKS–u 22 pp Siedlce. Po trzech latach wrócił do „Pasów” i zdobył z nimi w sezonie 1934 tytuł wicemistrza Polski. W latach 1935–1938 grał w Okęciu Warszawa, natomiast karierę zakończył w macierzystym Dąbskim Kraków w 1939 roku. Rusin pełnił wówczas w klubie rolę grającego trenera.

Rusin wystąpił w dwóch nieoficjalnych meczach reprezentacji Polski.