Günter Friedrich Bialas (ur. 19 lipca 1907 w Bielszowicach, zm. 8 lipca 1995 w Glonn) – niemiecki kompozytor i pedagog.

Życiorys Syn Friedricha i Marie zd. Kijora. Początkowo studiował we Wrocławiu, następnie w latach 1927–1933 w Berlinie, gdzie jego nauczycielem kompozycji był Max Trapp. Od 1935 roku wykładał teorię muzyki na Uniwersytecie Wrocławskim. Po II wojnie światowej początkowo prowadził Bach-Verein w Monachium, następnie po krótkim pobycie w Weimarze został w 1947 roku wykładowcą szkoły muzycznej w Detmold. W latach 1959–1973 wykładał kompozycję w monachijskiej Wyższej Szkole Muzyki i Teatru.

Odznaczony został Krzyżem Zasługi I Klasy Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (1968), Bawarskim Orderem Zasługi (1977) oraz Orderem Maksymiliana (1991).

Twórczość W pierwszym okresie swojej twórczości nawiązywał do dorobku Hindemitha, Strawinskiego i Bartóka, po II wojnie światowej zwrócił się jednak ku nowym trendom w muzyce. Czerpał z różnych tradycji muzycznych, w tym z neoklasycyzmu, dodekafonii czy średniowiecznej polifonii. Ważne miejsce w jego twórczości zajmowała muzyka chóralna.