Labiocarida – klad stawonogów obejmujący łopatonogi i sześcionogi (owady, skoczogonki, widłogonki i pierwogonki).
Charakterystyka Przedstawiciele to stawonogi słodkowodne i lądowe (większość), co najwyżej wtórnie zaadaptowane do środowiska słonowodnego. Charakteryzuje je zrośnięcie się szczęk drugiej pary w wargę dolną ( – stąd nazwa), aczkolwiek podobna struktura wyewoluowała konwergentnie u wijów. Druga para czułków ulega u nich redukcji, a u sześcionogów całkowitemu zanikowi (cecha ta niezależnie pojawia się u wijów). Żuwaczki są pierwotnie uwewnętrznione, aczkolwiek u owadów (jawnoszczękich) ulegają wtórnemu odkryciu. Za potencjalną apomorfię grupy uznaje się obecność w brzusznym rdzeniu nerwowym pewnych specyficznych, serotoninergicznych, jednobiegunowych komórek nerwowych z tylko przeciwstronnymi wypustkami. Inne rozważane cechy charakterystyczne układu nerwowego jak np. dochodzenie szlaku glomeralno-czułkowego do przodomóżdża czy wachlarzowaty kształt linii środkowej neuropilu są przypuszczalnie współdzielone z pancerzowcami.