W wynikach analizy Regiera i innych z 2005, jako siostrzane dla sześcionogów jawiły się skrzelonogi, ale obecnie taki scenariusz jest uważany za mało prawdopodobny.
Według wyników von Reumonta i innych z 2012 oraz Lozano-Fernandeza i innych z 2019 skrzelonogi zajmują pozycję siostrzaną względem całych Labiocarida. Tak utworzony klad autorzy późniejszej z prac nazwali Athalassocarida.
Badania metodą zegara molekularnego przeprowadzone przez Schwentnera i innych w 2017 wskazują, że rozejście się linii łopatonogów i sześcionogów miało miejsce w późnym kambrze lub wczesnym ordowiku. W związku z tym przypuszcza się, że wyjście sześcionogów na ląd nastąpiło w ordowiku, przy czym najstarszymi ich zananymi skamieniałościami pozostają te należące do wczesnodewońskiego skoczogonka Rhyniella praecursor. Najstarsze skamieniałości łopatonogów należą natomiast do karbońskich Tesnusocaris goldichi i Cryptocaris hootchi z wymarłego rzędu Enantiopoda.
Uproszczony kladogram Pancrustacea wg Lozano-Fernandeza z 2019, spójny z wynikami Schwentnera z 2017
Uproszczony kladogram Pancrustacea wg Oakleya i innych z 2013
Przypisy
Kategoria:Stawonogi